Posted by on 19 kwietnia 2018

W badaniu INPULSIS-1 łącznie 513 pacjentów otrzymało co najmniej jedną dawkę badanego leku (309 otrzymywało nintedanib, a 204 otrzymywało placebo). Ogółem 78 pacjentów (25,2%) w grupie nintedanibu i 36 pacjentów (17,6%) w grupie placebo przerwało leczenie badaniem przedwcześnie. Spośród tych pacjentów, 31 (39,7%) w grupie nintedanibu i 11 (30,6%) w grupie placebo ukończyło wizyty do 52. roku życia. Najczęstszym powodem przedwczesnego przerwania badania było co najmniej jedno zdarzenie niepożądane (65 pacjentów [21,0%] w grupie nintedanibu i 24 [11,8%] w grupie placebo). W badaniu INPULSIS-2 łącznie 548 pacjentów otrzymało co najmniej jedną dawkę badanego leku (329 otrzymywało nintedanib, a 219 otrzymało placebo). Ogółem 78 pacjentów (23,7%) w grupie nintedanibu i 44 pacjentów (20,1%) w grupie placebo przerwał stosowanie badanego leku przedwcześnie. Spośród tych pacjentów, 26 (33,3%) w grupie nintedanibu i 10 (22,7%) w grupie placebo ukończyło wizytę do 52. tygodnia. Najczęstszym powodem przedwczesnego przerwania badania było co najmniej jedno zdarzenie niepożądane (62 pacjentów [18,8%] w grupie nintedanibu i 35 [16,0%] w grupie placebo). Odsetek pacjentów z brakującymi danymi FVC w 52 tygodniu wynosił około 15%; odsetek pacjentów z brakującymi danymi nie różnił się istotnie między grupami nintedanibu i placebo (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka pacjentów w badaniu INPULSIS-1 i INPULSIS-2. W każdej próbie wyjściowa charakterystyka pacjentów w grupach nintedanibu i placebo była podobna (tabela i tabela S3 w dodatkowym dodatku). Średni czas ekspozycji na badany lek w grupach nintedanibu i placebo był podobny (około 45 tygodni w każdej próbie), ale wyższy odsetek pacjentów w grupie nintedanibu niż w grupie placebo miał zmniejszone dawki lub przerwy (Tabela S4 w Dodatek dodatkowy). Intensywność dawki – ilość podanego leku podzielona przez ilość, która byłaby podawana, gdyby schemat 150 mg dwa razy na dobę był obserwowany w trakcie całego badania lub do czasu całkowitego przerwania leczenia badanego – wynosił ponad 90% u 75,9% pacjentów w grupach nintedanibu.
Funkcja płuc
Rysunek 1. Rycina 1. Roczna stopa spadku i zmiana wartości wyjściowych w czasie w wymuszonej żywotności (FVC) w INPULSIS-1 i INPULSIS-2, według badania. Różnice pomiędzy grupami (wartość FVC w grupie nintedanibu vs. wartość w grupie placebo) przedstawiono dla skorygowanej stopy spadku wartości FVC (panele A i C) i średniej obserwowanej zmiany względem wartości wyjściowej w 52. tygodniu (panele B i D)
[podobne: studia autyzm poznań, szyny prądowe, pracownia emg ]

Powiązane tematy z artykułem: pracownia emg studia autyzm poznań szyny prądowe

Posted by on 19 kwietnia 2018

W badaniu INPULSIS-1 łącznie 513 pacjentów otrzymało co najmniej jedną dawkę badanego leku (309 otrzymywało nintedanib, a 204 otrzymywało placebo). Ogółem 78 pacjentów (25,2%) w grupie nintedanibu i 36 pacjentów (17,6%) w grupie placebo przerwało leczenie badaniem przedwcześnie. Spośród tych pacjentów, 31 (39,7%) w grupie nintedanibu i 11 (30,6%) w grupie placebo ukończyło wizyty do 52. roku życia. Najczęstszym powodem przedwczesnego przerwania badania było co najmniej jedno zdarzenie niepożądane (65 pacjentów [21,0%] w grupie nintedanibu i 24 [11,8%] w grupie placebo). W badaniu INPULSIS-2 łącznie 548 pacjentów otrzymało co najmniej jedną dawkę badanego leku (329 otrzymywało nintedanib, a 219 otrzymało placebo). Ogółem 78 pacjentów (23,7%) w grupie nintedanibu i 44 pacjentów (20,1%) w grupie placebo przerwał stosowanie badanego leku przedwcześnie. Spośród tych pacjentów, 26 (33,3%) w grupie nintedanibu i 10 (22,7%) w grupie placebo ukończyło wizytę do 52. tygodnia. Najczęstszym powodem przedwczesnego przerwania badania było co najmniej jedno zdarzenie niepożądane (62 pacjentów [18,8%] w grupie nintedanibu i 35 [16,0%] w grupie placebo). Odsetek pacjentów z brakującymi danymi FVC w 52 tygodniu wynosił około 15%; odsetek pacjentów z brakującymi danymi nie różnił się istotnie między grupami nintedanibu i placebo (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka pacjentów w badaniu INPULSIS-1 i INPULSIS-2. W każdej próbie wyjściowa charakterystyka pacjentów w grupach nintedanibu i placebo była podobna (tabela i tabela S3 w dodatkowym dodatku). Średni czas ekspozycji na badany lek w grupach nintedanibu i placebo był podobny (około 45 tygodni w każdej próbie), ale wyższy odsetek pacjentów w grupie nintedanibu niż w grupie placebo miał zmniejszone dawki lub przerwy (Tabela S4 w Dodatek dodatkowy). Intensywność dawki – ilość podanego leku podzielona przez ilość, która byłaby podawana, gdyby schemat 150 mg dwa razy na dobę był obserwowany w trakcie całego badania lub do czasu całkowitego przerwania leczenia badanego – wynosił ponad 90% u 75,9% pacjentów w grupach nintedanibu.
Funkcja płuc
Rysunek 1. Rycina 1. Roczna stopa spadku i zmiana wartości wyjściowych w czasie w wymuszonej żywotności (FVC) w INPULSIS-1 i INPULSIS-2, według badania. Różnice pomiędzy grupami (wartość FVC w grupie nintedanibu vs. wartość w grupie placebo) przedstawiono dla skorygowanej stopy spadku wartości FVC (panele A i C) i średniej obserwowanej zmiany względem wartości wyjściowej w 52. tygodniu (panele B i D)
[podobne: studia autyzm poznań, szyny prądowe, pracownia emg ]

Powiązane tematy z artykułem: pracownia emg studia autyzm poznań szyny prądowe