Posted by on 1 grudnia 2018

W Stanach Zjednoczonych pacjenci z cukrzycą insulinoniezależną (NIDDM) są zwykle leczeni dietą i lekiem z pochodną sulfonylomocznika.1 Jednak około 30 procent pacjentów początkowo leczonych lekiem sulfonylomocznikowym ma słabą odpowiedź, a w pozostałych 70 procent późniejszego wskaźnika niepowodzeń wynosi około 4 do 5 procent rocznie.2 W większości części świata alternatywne lub dodatkowe podejście do terapii doustnej jest dostępne w postaci metforminy. 3. Doświadczenie kliniczne potwierdziło, że metformina, sama lub w połączeniu z sulfonylomocznikiem, aby być bezpiecznym i skutecznym w zmniejszaniu stężenia glukozy w osoczu u pacjentów z NIDDM.3-6 Uważa się, że metformina działa poprzez hamowanie wytwarzania glukozy w wątrobie7-10 i zwiększanie wrażliwości tkanki obwodowej na insulinę8,9,11- 13; nie stymuluje wydzielania insuliny, co tłumaczy brak hipoglikemii. 3, 4, 4, 4, 15, 15 Metformina ma również korzystny wpływ na stężenie lipidów w osoczu7, 14-16 i sprzyja utracie wagi.4 Ponieważ głównym działaniem pochodnych sulfonylomocznika jest w celu zwiększenia wydzielania insuliny, podczas gdy metformina wywiera korzystny wpływ na kontrolę glikemii poprzez zwiększanie wrażliwości obwodowej i wątrobowej na insulinę, metformina powinna być równie skuteczna w monoterapii iu pacjentów przyjmujących lek sulfonylomocznikowy. W niniejszym raporcie opisano wyniki dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo, wieloośrodkowych badań klinicznych, w których umiarkowanie otyli pacjenci z NIDDM, u których cukrzyca była słabo kontrolowana za pomocą samej diety lub diety oraz leku z sulfonylomocznikiem, byli leczeni metforminą przez 29 tygodni. Metody
Przedmioty
Protokół
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka pacjentów z NIDDM. W sumie 289 otyłych pacjentów leczonych samą dietą zostało przypisanych do protokołu 1. Po ośmiotygodniowej fazie, podczas której pacjenci zostali poinformowani o spożyciu diety niskokalorycznej, 17 143 pacjentów zostało losowo przydzielonych do przyjmowania metforminy i 146 do otrzymywać placebo. Charakterystykę linii podstawowej dwóch grup pacjentów przedstawiono w Tabeli 1.
Protokół 2
Wszystkich 632 pacjentów z NIDDM przypisano do protokołu 2: 210 zostało przydzielonych do przyjmowania metforminy, 209 do otrzymywania gliburydu, a 213 do otrzymywania zarówno metforminy jak i gliburydu (terapia skojarzona). Charakterystykę linii bazowej dla trzech grup przedstawiono również w tabeli 1.
Diagnoza NIDDM była oparta na historii klinicznej i wykryciu stężenia glukozy w osoczu na czczo powyżej 140 mg na decylitr (7,8 mmol na litr) przy dwóch okazjach. Aby włączyć się do badania, wszyscy pacjenci musieli nie mieć odpowiedniej kontroli glikemii (stężenie glukozy w osoczu na czczo,> 140 mg na decylitr) po ośmiu tygodniach leczenia dietą (protokół 1) lub co najmniej czterech tygodniach leczenia dietą plus 20 mg gliburydu na dzień (protokół 2). Inne kryteria włączenia obejmowały wagę wynoszącą od 120 do 170 procent wartości idealnych (na podstawie tabel Metropolitan Life Insurance z 1983 r.), Wiek 40 do 70 lat, prawidłową czynność nerek (stężenie kreatyniny w surowicy, <1,4 mg na decylitr [124 .mol na litr) u mężczyzn i <1,3 mg na decylitr [115 .mol na litr] u kobiet i <2+ białkomoczu) oraz prawidłową czynność wątroby [przypisy: usg jamy brzusznej olsztyn, gsk dla aptek, klątwa ondyny choroba ]

Powiązane tematy z artykułem: gsk dla aptek klątwa ondyny choroba usg jamy brzusznej olsztyn

Posted by on 1 grudnia 2018

W Stanach Zjednoczonych pacjenci z cukrzycą insulinoniezależną (NIDDM) są zwykle leczeni dietą i lekiem z pochodną sulfonylomocznika.1 Jednak około 30 procent pacjentów początkowo leczonych lekiem sulfonylomocznikowym ma słabą odpowiedź, a w pozostałych 70 procent późniejszego wskaźnika niepowodzeń wynosi około 4 do 5 procent rocznie.2 W większości części świata alternatywne lub dodatkowe podejście do terapii doustnej jest dostępne w postaci metforminy. 3. Doświadczenie kliniczne potwierdziło, że metformina, sama lub w połączeniu z sulfonylomocznikiem, aby być bezpiecznym i skutecznym w zmniejszaniu stężenia glukozy w osoczu u pacjentów z NIDDM.3-6 Uważa się, że metformina działa poprzez hamowanie wytwarzania glukozy w wątrobie7-10 i zwiększanie wrażliwości tkanki obwodowej na insulinę8,9,11- 13; nie stymuluje wydzielania insuliny, co tłumaczy brak hipoglikemii. 3, 4, 4, 4, 15, 15 Metformina ma również korzystny wpływ na stężenie lipidów w osoczu7, 14-16 i sprzyja utracie wagi.4 Ponieważ głównym działaniem pochodnych sulfonylomocznika jest w celu zwiększenia wydzielania insuliny, podczas gdy metformina wywiera korzystny wpływ na kontrolę glikemii poprzez zwiększanie wrażliwości obwodowej i wątrobowej na insulinę, metformina powinna być równie skuteczna w monoterapii iu pacjentów przyjmujących lek sulfonylomocznikowy. W niniejszym raporcie opisano wyniki dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo, wieloośrodkowych badań klinicznych, w których umiarkowanie otyli pacjenci z NIDDM, u których cukrzyca była słabo kontrolowana za pomocą samej diety lub diety oraz leku z sulfonylomocznikiem, byli leczeni metforminą przez 29 tygodni. Metody
Przedmioty
Protokół
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka pacjentów z NIDDM. W sumie 289 otyłych pacjentów leczonych samą dietą zostało przypisanych do protokołu 1. Po ośmiotygodniowej fazie, podczas której pacjenci zostali poinformowani o spożyciu diety niskokalorycznej, 17 143 pacjentów zostało losowo przydzielonych do przyjmowania metforminy i 146 do otrzymywać placebo. Charakterystykę linii podstawowej dwóch grup pacjentów przedstawiono w Tabeli 1.
Protokół 2
Wszystkich 632 pacjentów z NIDDM przypisano do protokołu 2: 210 zostało przydzielonych do przyjmowania metforminy, 209 do otrzymywania gliburydu, a 213 do otrzymywania zarówno metforminy jak i gliburydu (terapia skojarzona). Charakterystykę linii bazowej dla trzech grup przedstawiono również w tabeli 1.
Diagnoza NIDDM była oparta na historii klinicznej i wykryciu stężenia glukozy w osoczu na czczo powyżej 140 mg na decylitr (7,8 mmol na litr) przy dwóch okazjach. Aby włączyć się do badania, wszyscy pacjenci musieli nie mieć odpowiedniej kontroli glikemii (stężenie glukozy w osoczu na czczo,> 140 mg na decylitr) po ośmiu tygodniach leczenia dietą (protokół 1) lub co najmniej czterech tygodniach leczenia dietą plus 20 mg gliburydu na dzień (protokół 2). Inne kryteria włączenia obejmowały wagę wynoszącą od 120 do 170 procent wartości idealnych (na podstawie tabel Metropolitan Life Insurance z 1983 r.), Wiek 40 do 70 lat, prawidłową czynność nerek (stężenie kreatyniny w surowicy, <1,4 mg na decylitr [124 .mol na litr) u mężczyzn i <1,3 mg na decylitr [115 .mol na litr] u kobiet i <2+ białkomoczu) oraz prawidłową czynność wątroby [przypisy: usg jamy brzusznej olsztyn, gsk dla aptek, klątwa ondyny choroba ]

Powiązane tematy z artykułem: gsk dla aptek klątwa ondyny choroba usg jamy brzusznej olsztyn